Historie

De Zweitlanceurs is een onafhankelijke hardloopgroep uit Maastricht. Een hardloopgroep waar iedereen welkom is die graag in groepsverband wil hardlopen .
Hoe die loopgroep ontstaan is en wat ze als doel heeft leest u in het volgende historische overzicht:
Ongeveer 25 jaar geleden bestond de jeugdafdeling van Kimbria Atletiek voor een deel uit 7 à 8 jarige jongens en meisjes. Deze kinderen werden naar de trainingen en wedstrijden vergezeld door een of beide ouders. Tussen die ouders onderling en met de begeleiders van Kimbria Atletiek ontstond een band, die erin resulteerde dat het gezamenlijke vervoer en andersoortige activiteiten met elkaar geregeld werd. Wat weer tot gevolg had, dat er na afloop van de trainingen en wedstrijden nog enige tijd gezellig doorgebracht werd.
Het enige storende aan een dergelijke training of wedstrijd waren de lange wachttijden. Totdat iemand op het idee kwam om tijdens deze wachttijden zelf wat te gaan "bewegen". Niet dat dit idee met groot enthousiasme werd begroet, want "bewegen" was toen nog geen gemeen-goed, maar toch begonnen enkele vrouwen een afstand hard te lopen. Overigens niet meer dan ongeveer 5 km. Na enige tijd werden ook de mannen overgehaald en gezamenlijk werd dan een stukje hardgelopen met daarna de gebruikelijke gezelligheid.
Op dat moment bestond de naam "de Zweitlanceurs" nog niet. Wel werd er een eerste aanzet gemaakt om enige structuur in de groep te brengen. Afgesproken werd, dat op dinsdag- en donderdagavond om 19.00 uur en op zondagmorgen om 10.00 uur gestart werd vanaf de parkeerplaats van sportpark Jekerdal aan de Mergelweg. Deze afspraak is nog steeds van kracht en mag als fundament beschouwd worden van wat later Stichting de Zweitlanceurs geworden is.
Op een gegeven moment besloot men al hardlopende, dat het moment om aan wedstrijden deel te gaan nemen toch wel aangebroken was. Een van de eerste wedstrijden waaraan deelgenomen werd, was de "de Heegloop", georganiseerd door het buurtcomité van de wijk de Heeg en de afdeling Sport van de gemeente Maastricht.
Collectief schreef men in voor de wedstrijd. Op het inschrijf-formulier werd gevraagd om de naam van de club of vereniging waartoe de deelnemer behoorde in te vullen. Ter plekke werd de naam "de Zweitlanceurs " bedacht en door de gehele groep overgenomen. Bij de prijsuitreiking bleek dat de Zweitlanceurs in alle leeftijds-categorieën en zowel bij de mannen als bij de vrouwen alle bekers in de wacht gesleept hadden.
"De Zweitlanceurs" waren op grond van het gezinslidmaatschap volwaardig lid van de vereniging Kimbria Atletiek. Dat zij als groep serieus genomen werden, blijkt uit het feit dat een vertegen-woordiger van de loopgroep als lid zitting had in het bestuur van Kimbria Atletiek.
Gedurende vele jaren konden alle partijen zich vinden in deze constructie. Echter na verloop van tijd kwam de positie van de loopgroep onder druk te staan.
De loopgroep had geen behoefte aan het gebruik van een kunststofbaan of andere trainingsfaciliteiten. Het enige dat men nodig had, was een accomodatie om zich voor en na een duurloop rond St. Pieters-berg te kunnen douchen en omkleden. Eveneens was er verschil van mening over de aanschaf van dure materialen en de begeleiding door trainers, die betaald dienden te worden.
Het meningsverschil is toen dermate opgelopen, dat men besloot zich af te scheiden van de vereniging Kimbria Atletiek.
Stichting de Zweitlanceurs werd op 22 maart 1994 middels een notariële akte formeel opgericht en als onafhankelijke loopgroep werd verder hardgelopen. Het fenomeen onafhankelijke loopgroep deed overigens op diverse plaatsen in den lande opgeld. Vaak waren de motieven om zich af te scheiden van financiële aard, maar ook maatschappelijke veranderingen zoals de individualisering hebben hiertoe bijgedragen. De spreuk "vrijheid, blijheid", dekt in dit verband volledig de lading.
Ondanks de in de vorige alinea vrijheidsgedachte ontkwam de loop-groep er niet aan om naast de vaste trainingsdagen en vastgestelde tijden een aantal zaken te regelen:
Er werd een bestuur gevormd, hoofdzakelijk omdat het formeel moest en om als onderhandelingspartner te fungeren bij besprekingen met de gemeente Maastricht over de te huren douche- en omkleed-accomodatie;
Voor het gebruik van de douche- en omkleedaccomodatie door de lopers en loopsters moest een jaarlijks bedrag betaald gaan worden;
En dat was het.
Dat er naast de loopcessies nog allerlei ander activiteiten plaatsvonden en nog steeds georganiseerd worden, lag en ligt nog steeds aan de inventiviteit van de deelnemers aan onze loopgroep. En als je een dergelijke structuur van "vrijheid, blijheid" hanteert, heeft ieder individue van de groep de ruimte om zijn creativiteit uit te leven. Wat dat betreft zijn er voorbeelden te over: (meerdaagse) reizen naar loopwedstrijden in bijv. Parijs en Brussel, de jaarlijkse mini-triatlon, mosselavonden, wandeltochten en het verlenen van assistentie bij andere evenementen in de vorm van signalering en jurering.
Het belangrijkse evenement, dat door de loopgroep naast de wekelijks terugkomende trainingsavonden georganiseerd wordt is de jaarlijkse Treechloop.
Sinds 1996 wordt deze reeds 25 jaar bestaande hardloopwedstrijd door Stichting de Zweitlanceurs i.s.m. W.S.V. Treech 42 en onder auspiciën van A.V. Maasrunners georganiseerd. In 2003 zal dit evenement op zondag 6 april plaatsvinden.
Het betreft hier een hardloopwedstrijd met een deelnemersveld van ±260 vrouwen en mannen over geaccidenteerd terrein en met een lengte van ±11,5 km.
Vele deelnemers, waarvan de meeste uit Maastricht of de omliggende gemeentes komen, beschouwen deze regionale wedstrijd als het begin van het loopseizoen. Met name vanwege zijn uitdagende parkoers. Daarnaast vindt er een tombola plaats en wordt de inwendige mens na de wedstrijd met de tradionele koffie met vlaai gesterkt.
Dat er nog steeds (een groeiende) behoefte is aan een loopgroep met een örganisatiestructuur" zoals boven wordt beschreven, blijkt uit het aantal personen, dat aan de trainingen deelneemt en thans rond de 75 à 80 bedraagt. De toekomst van onze loopgroep lijkt daardoor "verzekerd".